Maciej Kosteczka - BIO

Aktor, tancerz, absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie na Wydziale Teatru Tańca w Bytomiu oraz Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach na kierunku Kulturoznawstwo ze specjalizacją Organizator i Promotor Widowisk, uczestnik międzynarodowego programu International Summer Program w założonym przez Roberta Wilsona Watermill Center (Nowy Jork).
Od roku 2011 pracuje nad projektami artystycznymi. Pierwszym, w którym również wystąpił, był spektakl bunt of nietzsche, współtworzony ze studentami katowickich uczelni: Akademii Muzycznej, Akademii Sztuk Pięknych, Uniwersytetu Śląskiego (Kulturoznawstwo oraz Wydział Artystyczny w Cieszynie), z udziałem grupy tanecznej Pałacu Młodzieży w Katowicach oraz uczestnikami Studium Fizycznego Teatru Tańca w Bytomiu. Spektakl był pokazywany w Galerii SZYB Wilson w Katowicach.
W 2015 roku zaczął współpracę (scenografia, światło, dźwięk) z Maciejem Kuźmińskim przy produkcji dyptyku Różnica i Powtórzenie, podziwianego przez widzów z Polski, Austrii, Niemiec, Finlandii czy Słowenii.
Od tamtej pory rozwija swoje umiejętności teatralne nie tylko jako tancerz/aktor, lecz również jako reżyser świateł, twórca instalacji artystycznych oraz scenografii (Spektakl Oplątane, reż. Katarzyny Gorczycy, Widzewska Manufaktura Bawełny, Łódź; duet Katarzyny Gorczycy i Oskara Malinowskiego #DBRMPP).
W czerwcu 2016 roku wziął udział, w multimedialnym widowisku Ksenofonia. Symfonia dla Innego jako aktor-tancerz. Spektakl, w reżyserii Jana Komasy i choreografii Mikołaja Mikołajczyka, będący artystycznym ukazaniem wydarzeń Poznańskiego Czerwca 56’, został pokazany w czasie Festiwalu MALTA 2016 w Poznaniu. W listopadzie 2016 r. brał udział w spektaklu Leni Refenstahl. Epizody Niepamięci, reż. Eweliny Marciniak, z choreografią Dominiki Knapik.
Równocześnie tworzy własne projekty – w 2013 roku na przeglądzie etiud studenckich Poruszenie, w teatrze Cogitatur w Katowicach, pokazał autorski solowy projekt Samotność Pól Bawełnianych, gdzie spojrzał na współczesność – połączenie człowieka ze smartfonem. Z tego zainteresowania kondycją dzisiejszego społeczeństwa zaczęła wyrastać koncepcja cyber-ciała scenicznego, którą opisał w swojej pracy magisterskiej pt. Cyber-ciało sceniczne. Nowa perspektywa performatywności.
Najnowszym projektem, który współtworzył w ramach rezydencji w gdańskim Klubie Żak była bajka A co gdyby. Premiera odbyła się na otwarcie Gdańskiego Festiwalu Tańca drugiego czerwca bieżącego roku.
W swojej karierze artystycznej współpracował między innymi z Jerzym Stuhrem (aktor, reżyser), Błażejem Peszkiem (aktor), Anną Piotrowską (choreograf, tancerz), Januszem Skubaczkowskim (choreograf, dziekan Wydziału Teatru Tańca), Jensem Van Daele (choreograf, Holandia), Erykiem Makohonem (choreograf, Krakowski Teatr Tańca), Michałem Mackiewiczem (artysta, muzyk, malarz, reżyser światła).
Oprócz tańca i teatru interesuje się sztukami plastycznymi i rzemiosłem – maluje, rysuje, tworzy grafiki cyfrowe, robi na drutach i szydełkuje, zdobi ceramikę. Jest twórcą oficjalnych plakatów i informatorów do przedstawień dyplomowych Wydziału Teatru Tańca PWST: Working Title Ego, Superbohaterów 10/9, Bezdech. Stworzył również plakat oraz informator do spektaklu Joanny Chułek 1725 m n.p.m., w którym muzykę wykonywał zespół VOLOSI.

Opis wystawy

Wystawa 513W13R2 – SIEWIERZ to przedstawienie wizerunku rodzinnego miasta, jako malarskiego remiksu powstałego z różnego rodzaju fotografii.
Inspiracją do namalowania obrazów był Siewierz na „starej fotografii” a także współczesne zdjęcia miasta dostępne w sieci. Głównym tematem jest osobiste podkreślanie różnic pomiędzy fotografią analogową a cyfrową.
Interesujące w pracy nad serią obrazów było ciągłe poczucie napięcia pomiędzy tym co stare, tym co nowe i tym co moje.
Rozpoznawalne miejsca zostają przez autora obrazów przekształcone albo poprzez wybór monochromatycznej skali barw, inspirowanej starą fotografią, albo za pomocą cyfrowego zepsucia – glitchu, pikselizacji, dziwnego kadrowania lub zapośredniczenia zdjęcia przez ciekłokrystaliczny monitor.
513W13R2 to SIEWIERZ, ale też i NIE-CAŁKIEM-SIEWIERZ – to miasto zmienione, przekształcone; to cyber-wizerunek ukazany analogowo na płótnie.
Obrazy powstawały w okresie luty-sierpień 2017 roku, równolegle w czasie tworzenia projektów teatralnych w Schwedt, w Gdańsku, podczas pobytu w Poznaniu i na warsztatach tańca współczesnego w Połczynie-Zdroju, oraz oczywiście, a może przede wszystkim – w Siewierzu.

newsletter

zapyatj o salę

Ta strona używa COOKIES.

Korzystając z niej wyrażasz zgodę na wykorzystywanie cookies, zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki.

OK, zamknij